عفونت و درد مثانه: علائم و درمان

عفونت مثانه

منظور از عفونت مثانه عفونت باکتریایی مثانه است. همچنین برخی اوقات منظور از آن همان عفونت مجاری ادراری می باشد زیرا مجاری ادراری شامل مثانه، مجاری ادراری، حالب و کلیه ها است.عفونه مثانه در زنان خیلی بیشتر از مردان شیوع دارد. تخمین زده شده است که 50 درصد خانم ها در طول زندگی خود حداقل یک بار به عفونت مثانه مبتلا می شوند. بیشتر این عفونت ها، عفونت های پیچیده و بغرنجی نیستند. اگرچه این گونه عفونت ها با یک دوره درمانی کوتاه با آنتی بیوتیک ها به راحتی درمان می شوند، اما می توانند در فردی که مبتلا شده است مشکلاتی ایجاد کنند.

  اگرچه عفونت مثانه از نظر پزشکی جزو بیماری های اورژانسی نیست، برخی افراد ریسک بالایی برای ابتلا به عوارض UTI مثل گسترش عفونت به کلیه ها یا قسمت دیگری از بدن را دارند.پزشک معمولا بعد از مشاهده علایم بیماری و یک آزمایش ادرار می تواند عفونت مثانه را تشخیص دهد.  و با تجویز دارویی مناسب باعث درمان عفونت و جلوگیری از مشکلات احتمالی آن شود.برای دریافت مشاوره و یا تعیین وقت ملاقات از متخصصین می توانید با شماره های ما تماس حاصل فرمایید .

علل بیماری        


علل بیماری

 عفونت مثانه در زنان

سیستیت ( عفونت مثانه) در زنان به خصوص در طول بارداری بسیار شایع می باشد. برخی از آن ها چندین دوره از این عفونت ها را درمان کرده اند. چندین دلیل برای مستعد بودن خانم ها برای ابتلا به این نوع عفونت وجود دارد مثل کوتاهی طول مجاری ادراری و نزدیکی آن به واژن و مقعد که باکتری ها معمولا در آن قسمت ها به فراوانی یافت می شوند. آمیزش جنسی نیز می تواند در ابتلا به این عفونت نقش داشته باشد زیرا که این عمل باعث می شود باکتری هایی که از مجاری ادراری به سمت مثانه پایین آورده شده اند با این عمل دوباره به سمت بالا و مجاری برسند و باعث عفونت گردند. زنان باردار به عفونت مثانه مستعد ترند زیرا خود حاملگی می تواند با عمل تخلیه محتوایی مثانه تداخل ایجاد کرده و باعث عفونت شود.استفاده از دیافراگم خطر ابتلا به عفونت مثانه را افزایش می دهد، احتمالا به این دلیل که اسپرم کش هایی که همراه دیافراگم ها استفاده می شوند، فلور طبیعی باکتریایی واژن را سرکوب می کنند و  به عوامل بیماری زا اجازه رشد و ایجاد عفونت مثانه را می دهند. نزدیکی با مردانی که از کاندوم های حاوی اسپرم کش استفاده می کنند نیز امکان ابتلا به عفونت را افزایش می دهد.کاهش تولید استروژن در طول یائسگی با آتروفی کردن بافت واژن در مجرای پیشاب (واژنیت آتروفیک و التهاب مجاری آتروفیک) می تواند زمینه ابتلا به عفونت های مثانه ای مکرر را فراهم آورد. علاوه بر این در افتادگی ( پرولاپس) رحم یا مثانه با تخلیه نامناسب و کم ادرار از مثانه امکان ابتلا به عفونت در این قسمت فراهم می شود. افتادگی رحم یا مثانه در زنانی که بچه های زیادی به دنیا آورده اند شایع تر است.زمانی که واژن و مثانه با هم ارتباط غیر طبیعی دارند( واسکوواژینال فیستولا)،به ندرت عفونت مثانه ای رخ می دهد.

عفونت مثانه در مردان

عفونت مثانه در مردان شیوع کمی دارد. در مردان، معمولا عفونت باکتریایی پروستات باعث عفونت مثانه و مجاری ادراری مکرر می شود. اگرچه بیشتر آنتی بیوتیک ها باکتری ها را سریعا از ادرار در مثانه پاک سازی می کنند، اما بیشتر این دارو ها قدرت نفوذ به پروستات و درمان سریع عفونت در این محل را ندارند. معمولا آنتی بیوتیک ها در این موارد باید هفته ها مصرف شوند. درنتیجه، اگر مصرف دارو ها به صورت نا به جا متوقف شود، باکترهایی که در پروستات باقی مانده زمینه ابتلا به عفونت های مجدد در مثانه را فراهم می آورند.

عفونت مثانه در هر دو جنس

اگر مسیر عبوری ادرار در طول مجرا به دلایلی مانند انسداد در مجاری یا مثانه به علت وجود سنگ، یا پروستات بزرگ شده ( در آقایان ) یا تنگی ( فشردگی ) در مجاری ادراری، مختل شود، باکتری هایی که به مجاری ادراری برای شسته شدن و خارج شدن از بدن وارد شده اند، از بدن خارج  نمی شوند. این باکتری ها در مثانه به سرعت تکثیر می یابند. افرادی که ادرار خود را مدت زیادی نگه می دارند یا انسداد های مکرر در مجاری ادراری دارند، مبتلا به بیماری زدگی مثانه یا ( مجاری ) می شوند. ادرار در این بیرون زدگی ها در زمان تخلیه ادرار باقی مانده و احتمال ابتلا به عفونت های ادراری را افزایش می دهد.عفونت مثانه همچنین بوسیله کاتتر یا هر وسیله ی دیگری که وارد مجاری ادراری می شود، باعث ورود باکتری ها به مثانه می شوند.

علائم بیماری


عفونت مثانه معمولا باعث تکرر ادرار و احساس درد و سوزش هنگام ادرار کردن می شود. این علایم در طول چندین ساعت یا روز بوجود می آیند. نیاز فوری به ادرار کردن در این بیماران باعث از دست دادن کنترل ادرار (incontinence urge) در فرد به ویژه در افراد پیر، می شود. تب به ندرت رخ می دهد. درد معمولا در بالای استخوان پوبیس و قسمت های پایین کمر احساس می شود. ادرار مکرر در طول شب (nocturia) می تواند از دیگر علایم این بیماری باشد. ادرار معمولا غیرشفاف و  می تواند حاوی رگه های قابل رویت خون در ادرار باشد. در موارد نادر، وقتی علت عفونت ارتباط مثانه و دستگاه گوارش یا واژن است (fistula)، هوا نیز ممکن است از ادرار دفع شود (pneumaturia).بعضی اوقات عفونت های مثانه به خصوص در افراد پیر، هیچ علایمی ندارند، و تنها زمانی که آزمایش ادراری  داده می شود بیماری فرد مشخص می شود. در میان افراد پیر، عفونت مثانه ممکن است  علایم ادراری نداشته باشد و با سایر علائم مانند تب و احساس گیجی خود را نشان دهد . در افرادی که مثانه آن ها به علت مشکلات عصبی (neurogenic bladder) دچار آسیب دیدگی شده است، و یا افرادی که کاتتر دارند، ممکن است علائم عفونت مثانه را تا زمانی که کلیه ها درگیر نشده یا تب نداشته باشند، بروز نمی دهند.

تشخیص بیماری


پزشکان معمولا عفونت مثانه را براساس علائم مشخصی که دارد، تشخیص می دهند. نمونه ادراری میداستریم ( نمونه ادراری که جریان ابتدایی آن بیرون رفته و جریان وسط آن در ظرف نمونه گیری جمع آوری می شود) که عاری از باکتری های موجود در ابتدای واژن یا آلت تناسلی مردان است، برای آزمایش جمع آوری می شود. یک نوار ادراری برای آزمایش سریع و ساده موادی که به طور معمول  در ادرار نباید وجود داشته باشند درون ادرار فرو برده می شود. این نوار آزمایش ادرار می تواند نیتریتی که از باکتری ها ترشح می شود را شناسایی کند. این نوار همچنین می تواند لوکوسیت استراز ( آنزیمی که توسط گلبول های سفید خونی ترشح می شود) را شناسایی کند که بیانگر این است که بدن سعی دارد عفونت باکتریایی را از ادرار پاک سازی کند. در زنان جوان ممکن است، همین تست کافی باشد. به علاوه، نمونه ادراری می تواند زیر میکروسکوپ برای آزمایش و شمارش تعداد سلول های قرمز و سفید خونی و وجود باکتری بررسی شود.برخی اوقات کشت باکتری، روشی که در آن باکتری های نمونه ادرار در شرایط آزمایشگاهی رشد داده می شوند، برای شناسایی تعداد و نوع باکتری موجود در نمونه ادراری انجام می شود. اگر فردی عفونتی داشته باشد، یک گونه از باکتری خاص معمولا در تعداد بالا در ادرار شناسایی می شود. در مردان معمولا یک نمونه ادراری میداستریم برای انجام کشت ادراری کافی است. در خانم ها، امکان آلودگی نمونه با باکتری های واژن و یا مهبل وجود دارد. وقتی ادرار حاوی تعداد کمی باکتری است، و یا انواع مختلفی از باکتری ها به طور همزمان وجود دارند، به احتمال زیاد نمونه ادرار هنگام جمع آوری ادرار در ظرف آلودگی پیدا کرده است. برای اطمینان از اینکه ادرار آلوده نشده است، پزشکان در برخی موارد با استفاده از یک کاتتر نمونه را مستقیما از مثانه جمع آوری می کنند.

درمان


آنتی بیوتیک ها

عفونت مثانه معمولا با آنتی بیوتیک ها درمان می شود. قبل از تجویز آنتی بیوتیک ها، پزشک بیمار را از نظر شرایطی که می تواند عفونت مثانه را تشدید کند، مثل دیابت یا نقص سیستم ایمنی (که توانایی فرد را برای مقابله با عفونت کاهش می دهد)، یا شرایطی که حذف بیماری از بدن فرد را سخت تر می کند مانند معلولیت های جسمی،بررسی می کند. بیمارانی با این شرایط آنتی بیوتیک های خاص تر برای دوره مصرف طولانی تری نیاز دارند، زیرا که عفونت به محض پایان  دوره مصرفی دارو توسط بیمار، دوباره عود می کند. این بیماران ممکن است دچار عفونت قارچی یا عفونت باکتریال غیر معمولی شده باشند که نیازمند داروهای آنتی بیوتیکی خاص تری هستند.برای زنان، در عفونت هایی که پیچیده و بغرنج نشده اند مصرف روزانه سه عدد آنتی بیوتیک به مدت یک ماه، معمولا موثر است، اگرچه برخی پزشکان ترجیح می دهند روزانه یک عدد قرص تجویز کنند. برای عفونت های مقاوم تر، یک آنتی بیوتیک معمولا برای 7 تا 10 روز استفاده می شود. برای مردان، عفونت مثانه معمولا به علت التهاب پروستات ایجاد می شود، و درمان آنتی بیوتیکی معمولا برای هفته ها مورد نیاز است.دارو های مختلفی می توانند علایم بیماری به خصوص علایم معمول آن مانند تکرر ادرار و احساس سوزش و درد در ادرار، را کاهش دهند. فنازوپیریدین با کاهش التهاب بافت ها برای کاهش درد به مدت چند روز قابل استفاده است، تا زمانیکه آنتی بیوتیک ها عفونت را کنترل کنند.

جراحی

جراحی ممکن است برای برداشت هرگونه عامل سد کننده مجاری، یا برای هرگونه مشکلات بافتی مثل افتادگی رحم یا مثانه، که امکان ایجاد عفونت در فرد را فراهم می آورد، مورد نیاز باشد. تا زمانی که جراحی بخواهد انجام شود، خارج کردن ادرار با استفاده از یک کاتتر به پیشگیری از عفونت کمک می کند. معمولا قبل از جراحی، تجویز آنتی بیوتیک به منظور جلوگیری از پخش عفونت در بدن، صورت می گیرد.   

“کپی فقط با ذکر منبع و لینک بلامانع است.”

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *