زگیل تناسلی:علائم و درمان (لیزر، سوزاندن، فریز یا کرایو)

زگیل‌های تناسلی کوچک، زائده گوشتی، برآمدگی یا تغییرات پوست در هر قسمت بر روی ناحیه تناسلی و یا در اطراف مقعد هستند. زگیل‌های تناسلی می‌توانند به صورت یک زگیل تکی یا به صورت چندین زگیل به صورت دسته‌ای ظاهر شوند. زگیل توسط ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) ایجاد می‌شود. ویروس پاپیلومای انسانی می‌تواند از طریق واژن، مقعد و به صورت بسیار نادر از راه رابطه جنسی دهانی و همچنین تماس جنسی تناسلی انتقال یابد. زگیل تناسلی باید توسط پزشک درمان شود. درمان زگیل تناسلی به نوع زگیل و جایی که زگیل رخ داده است بستگی دارد.

برای از بین بردن زگیل از کرم، لوسیون، یا مواد شیمیایی و یا فریز کردن، سوزاندن یا برداشتن زگیل استفاده کنید.

زگیل تناسلی یکی از رایج‌ترین انواع عفونت‌های منتقله از راه جنسی است. با درمان مناسب و به موقع، بیماری اغلب می‌تواند کنترل شود. اگر نگران هستید یا فکر می‌کنید که زگیل‌های تناسلی دارید، به متخصص مراجعه کنید. متخصصین ما اطلاعات بیشتری در مورد انتقال زگیل تناسلی و نحوه جلوگیری از آنها به شما ارائه می‌دهند. متخصصین ما پس از تشخیص زگیل تناسلی و شدت آن، بهترین درمان مناسب برای شما را توصیه می‌کنند. شما می‌توانید برای دریافت مشاوره یا رزرو نوبت با ما تماس بگیرید.

علل


ویروسی که باعث ایجاد زگیل‌های تناسلی می‌شود، ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) نامیده می‌شود. بیش از 70 نوع مختلف ویروس پاپیلومای انسانی وجود دارد. انواع خاصی از ویروس پاپیلومای انسانی می‌توانند منجر به تغییرات پیش سرطانی در گردن رحم، سرطان دهانه رحم یا سرطان مقعد شوند. اینها انواع پر خطر ویروس پاپیلومای انسانی هستند.

همه‌ی انواع ویروس HPV باعث ایجاد زگیل تناسلی نمی‌شوند. انواع دیگر ویروس پاپیلومای انسانی باعث ایجاد زگیل در قسمت‌های دیگر پوست مانند دست‌ها می‌شوند.

عفونت HPV در اطراف دستگاه تناسلی رایج است. اکثر افراد علائمی ندارند. در زنان، ویروسHPV  می‌تواند به نواحی داخل، بر روی دیواره‌های مهبل و دهانه رحم گسترش یابد که بدون استفاده از روشی خاصیبه راحتی قابل دیدن نیستند.

علائم


در اکثر افرادی که دچار عفونت ویروس HPV هستند هیچگونه زگیل آشکاری گسترش پیدا نمی‌کند. اگر زگیل‌ها ظاهر شوند ممکن است چندین هفته تا چندین سال پس از تماس با ویروس باشد. شایع‌ترین نواحی گسترش زگیل در زنان عبارتند از:

  • اطراف بخش برونی آلت تناسلی زن (دهانه مهبل)
  • بر روی دهانه رحم (ورودی رحم)
  • داخل واژن
  • در اطراف یا داخل مقعد
  • کشاله‌ی ران

و در مردان:

  • روی آلت تناسلی مرد
  • روی کیسه‌ی بیضه
  • در داخل مجرای ادرار (لوله‌ای که ادرار از آن جریان می‌یابد)
  • در اطراف یا داخل مقعد
  • کشاله‌ی ران

تشخیص


تشخیص اغلب بر اساس سابقه و ظاهر زگیل‌های تناسلی است. پزشک یک معاینه فیزیکی انجام خواهد داد.

در زنان این معاینه شامل معاینه‌ی لگنی می‌شود. بزرگ سازی (کولپوسکوپی) برای نشان دادن زگیل‌هایی که با چشم غیر مسلح قابل دیدن نیستند استفاده می‌شود. پزشک سرکه رقیق شده در آب (اسید استیک) را در محل قرار می‌دهد که کمک می‌کند تا زگیل بهتر دیده شود. ویروسی که باعث ایجاد زگیل‌های تناسلی می‌شود می‌تواند نتایج غیر عادی را در پاپ اسمیر ایجاد کند. اگر دچار این نوع تغییرات هستید، احتمالا برای مدتی بیشتر نیاز به انجام تست پاپ اسمیر دارید.

یک آزمایش دی ان ای ویروس پاپیلومای انسانی می‌تواند به شما بگوید که آیا شما دارای نوع پرخطر ویروس HPV شناخته شده که موجب سرطان دهانه رحم می‌شود، هستید یا خیر. این آزمایش ممکن است در موارد زیر انجام شود:

  • به عنوان یک آزمایش غربالگری برای زنان بالای 30 سال
  • در زنان با هر سنی که در آزمایش پاپ اسمیر کمی نتایج غیر عادی دارند.

درمان


هیچ درمان موثر تکی برای حذف زگیل تناسلی وجود ندارد. تعدادی گزینه‌های درمانی وجود دارد؛ با این حال، هیچ درمانی در از بین بردن زگیل و جلوگیری از بازگشت آنها در همه بیماران 100٪ موثر نیست. همچنان حذف عفونت ویروس پاپیلومای انسانی وقتی که رخ داده است امکان پذیر نسیت. زگیل‌های تناسلی ممکن است در حدود 10 تا 20 درصد از افراد در طی دوره سه تا چهار ماه خود به خود از بین بروند. از آنجا که ممکن است ویروس‌ها را به شریک جنسی‌تان انتقال دهید، تا زمان بهبودی کامل زگیل‌ها از برقراری رابطه‌ی جنسی خودداری کنید.

داروها

داروهای متعددی برای درمان زگیل‌های تناسلی وجود دارند و می‌توانند بعنوان جایگزین برای سایر درمان‌ها استفاده شوند.

  • پودوفیلین رزین (Pod-Ben-25, Podofin) به طور موضعی توسط یک متخصص مراقبت‌های بهداشتی مورد استفاده قرار می‌گیرد.
  • پودوفیلاکس (کاندیلاکس) به صورت موضعی در خانه استفاده می‌شود و میزان درمان بالاتری نسبت به پودوفیلین رزین دارد. پودوفیلاکس برای پیشگیری نیز مفید است.
  • اسید تری کلرو استیک یا اسید بیکلوراتیک به صورت موضعی استفاده می‌شوند؛ با این حال، اغلب مواقع پاسخ ناقص است و احتمال برگشت بیشتر است و ممکن است باعث درد و سوزش شود.
  • فلوروراسیل (افودکس) مانند کرم استفاده می‌شود و برای درمان نیاز به مدت طولانی دارد و می‌تواند باعث سوزش و تحریک، و بسیاری از عوارض جانبی دیگر شود.
  • اینترفرون آلفا- n3 (آلفرون ان) تزریقی است که برای زگیل‌هایی استفاده می‌شود که به درمان‌های دیگر پاسخ نمی‌دهند؛ با این حال، عوارض جانبی زیادی دارد.
  • ایمیکوئیمود (آلدارا) به عنوان یک کرم موضعی استفاده می‌شود و تحریک موضعی پوست از عوارض جانبی شایع این بیماری است.

کرایوتراپی

در این روش نیتروژن مایع یا (سرمازنه) برای یخ زدن زگیل‌ها استفاده می‌شود؛ پس از آن پزشک بافت مرده زگیل را از بین می‌برد. این روش بهترین روش مورد استفاده برای حذف زگیل‌های کوچک است که در بدنه‌ی آلت تناسلی یا در اطراف فرج ظاهر می‌شوند.

کریوتراپی به خصوص دردناک نیست، اما زمانی که زگیل‌ها یخ زده هستند احساس سوزش می‌کنید. معمولا برای بهبود پوست درمان شده 1 تا 3 هفته زمان لازم است. کرایوتراپی یک روش درمان اولیه‌ی عالی است زیرا نرخ واکنش به آن بالا بوده و عوارض جانبی کمی دارد.

درمان با لیزر

برای زگیل‌های بزرگ که ممکن است استفاده از روش‌های جراحی دیگر برای درمانشان دشوار باشد (برای مثال زگیل در مقعد، مهبل یا نزدیک مجرای ادرار) پزشک ممکن است آنها را با استفاده از جراحی لیزر حذف کند. در این روش، پزشک از لیزر برای برطرف کردن زگیل استفاده می‌کند. بسته به تعداد زگیل‌هایی که حذف می‌شوند و محل آنها، ممکن است بی‌حسی موضعی یا عمومی انجام شود. تا حدود دو تا چهار هفته بعد از عمل ممکن است درد و سوزش در محل درمان وجود داشته باشد.

الکترودسیکاسیون

برای از بین بردن زگیل‌هایی که در اطراف آلت تناسلی زن یا مقعد ظاهر می‌شوند و به درمان پاسخ نمی‌دهند، ممکن است از الکتروسرجری استفاده شود. این یک روش جراحی است که با عبور دادن برق از طریق حلقه فلزی که اطراف زگیل را می‌پوشاند یا در مقابل آن قرار می‌گیرد زگیل را می‌سوزاند. ممکن است پزشک از یک چاقوی جراحی برای کندن هر گونه بافت باقیمانده زگیل استفاده کند.

از آنجا که این نوع جراحی می‌تواند بسیار دردناک باشد، بیهوشی معمولا قبل از شروع مراحل درمان انجام می‌شود که می‌تواند در مطب با بی‌حسی موضعی انجام شود. توجه داشته باشید که دودی که حاصل می‌شود ممکن است عفونی باشد.

برش

این یک عمل جراحی است که پزشک با استفاده از چاقوی جراحی زگیل را می‌برد. معمولاً برای برداشتن زگیل‌های سخت کوچک یا زگیل‌هایی که ترکیب شده و یک برآمدگی به شکل گل کلم را تشکیل داده‌اند، توصیه می‌شود. ناحیه تحت درمان قبل از انجام عمل جراحی بی‌حس می‌شود و معمولا برش‌ها با استفاده از بخیه بسته می‌شوند.

جراحی می‌تواند جای زخم بر جای بگذارد.علاوه بر این، ممکن است ناحیه درمان شده به مدت یک تا سه هفته بعد از آن زخم باشد و یا دردناک باشد.

پیشگیری


نداشتن رابطه‌ی جنسی تنها راه برای جلوگیری از زگیل‌های تناسلی و سایر بیماری‌های STI (منتقله از راه عفونت‌های جنسی) است. شما همچنین می‌توانید با داشتن یک رابطه جنسی با شریک جنسی که می‌دانید عاری از بیماری است، شانس خود را برای ابتلا به انتقال عفونت‌های جنسی کاهش دهید.

کاندوم‌های مردانه و زنانه نمی‌توانند به طور کامل از شما در برابر عفونت محافظت کنند. این به این دلیل است که ویروس یا زگیل می‌تواند روی پوست مجاور باشد. کاندوم خطر ابتلا را کاهش می‌دهد و شما همواره باید از آنها استفاده کنید. ویروس HPV می‌تواند از فرد به فرد منتقل شود، حتی زمانی که زگیل قابل مشاهده نسیت یا نشانه‌های دیگر وجود ندارد. انجام رابطه‌ی جنسی بی‌خطر می‌تواند به جلوگیری از ابتلا به ویروس HPV کمک کند.

دو واکسن در دسترس است که در برابر چهار نوع ویروس HPV که باعث ایجاد سرطان دهانه رحم در زنان می‌شود محافظت کننده هستند. واکسن بصورت مجموعه‌ای از سه تزریق داده می‌شود. برای دختران و زنان در سنین 9 تا 26 سال توصیه می‌شود. یکی از دو واکسن از مردان و پسران در برابر زگیل‌های تناسلی و مقعد محافظت می‌کند. برای پسران و مردان بین ۹ تا ۲۶ سال توصیه می‌شود. که برای پسران و مردان در سنین 9 تا 26 توصیه می‌شود.

سرطان (تومور) کلیه:علائم، تشخیص و درمان

سرطان کلیه بیماری است که موجب می‌شود برخی از سلول‌های موجود در کلیه  بدخیم (سرطانی) شوند و در نتیجه به صورت کنترل نشده‌ای رشد کرده و تکثیر شوند و تشکیل تومور دهند. تقریبا تمامی موارد سرطان کلیه در ابتدا از غشایی که در لوله‌های باریک درون کلیه قرار دارد، آغاز می‌شوند. به این نوع از سرطان کلیه، سرطان کارسینومای کلیه نیز گفته می‌شود. خوشبختانه در اغلب موارد، سرطان کلیه قبل از این که به سایر ارگان‌ها نفوذ کند، تشخیص داده می‌شود و درمان سرطان‌هایی که به هنگام تشخیص داده می‌شوند نیز آسانتر بوده و می‌تواند موفقیت آمیز باشد.

بسیار مهم است که شما در مورد گزینه‌های درمانی خود به خوبی مطلع شوید و برای تصمیم گیری صحیح، وقت کافی اختصاص دهید. یکی از مهمترین عوامل در انتخاب برنامه‌ی درمان، مرحله‌ی پیشرفت سرطان است. در صورتی که به سرطان کلیه مبتلا هستید، بسیار مهم است که در اولین فرصت ممکن به پزشک متخصص مراجعه کنید. متخصصین ما بعد از تشخیص سرطان و میزان پیشرفت آن، در مورد گزینه‌های درمانی که پیش رو دارید با شما صحبت می‌کنند. متخصصین ما  برای انتخاب بهترین روش درمان عوامل مختلفی را مد نظر قرار می‌دهند، از جمله: وضعیت کلی سلامت شما، عوارض جانبی احتمالی هر روش درمانی، احتمال ریشه کن کردن سرطان، طول عمر پیش بینی شده و چگونگی برطرف کردن علائم. برای دریافت اطلاعات بیشتر و گرفتن وقت قبلی با ما تماس حاصل فرمایید.

علل


بروز تغییراتی در DNA در سلول‌های سالم کلیه، موجب می‌شود که این سلول‌ها حالتی غیرعادی پیدا کنند و سرطانی شوند. برخی از ژن‌ها، زمان تکثیر سلول و زمان مرگ آن را را کنترل می‌کنند. این ژن‌ها که به رشد، تکثیر و زنده ماندن سلول کمک می‌کنند، آنکوژن نام دارند. سایر ژن‌هایی که روند تکثیر سلول را کند کرده یا موجب مرگ سلول در زمان درست می‌شوند نیز ژن‌های مهارکننده تومور نامیده می‌شوند. با بروز تغییراتی در DNA ممکن است آنکوژن‌ها فعال و ژن‌های مهارکننده تومور غیر فعال شوند. برخی از تغییرات ژنتیکی DNA نیز می‌تواند موجب شود که برخی بیماری‌ها بین اعضای خانواده به ارث برسد و در نتیجه شخص بیش از دیگران در معرض ابتلا به سرطان کلیه باشد.

اما در اغلب موارد، جهش‌های ژنتیکی که منجر به سرطان و تومور کلیه می‌شوند، ارثی نیستند و در طول زندگی فرد ایجاد می‌شوند. این جهش‌های ژنتیکی می‌تواند ناشی از عواملی مانند قرارگیری در معرض مواد شیمیایی خاص (مانند مواد موجود در تنباکو و سیگار) باشد اما در اغلب موارد، علت بروز این جهش‌های ژنتیکی مشخص نیست.

علائم سرطان کلیه


در بسیاری از موارد ممکن است افراد هیچ علائمی در مراحل اولیه بیماری نداشته باشند. با بزرگ تر شدن تومور، علائم به تدریج بروز می‌کنند. شما ممکن است یکی یا تعداد بیشتری از علائم زیر را داشته باشید:

  • خون در ادرار
  • وجود برآمدگی یا توده در پهلو یا شکم
  • درد در پهلو که تسکین پیدا نمی‌کند.
  • بی اشتهایی
  • کاهش وزن بدون هیچ دلیل مشخصی
  • تبی که هفته‌ها ادامه پیدا می‌کند و ناشی از سرماخوردگی یا عفونت نیست.
  • خستگی مفرط
  • آنمی (کم خونی شدید)
  • تورم در پاها و زانو‌ها

در صورتی که سرطان کلیه به سایر اعضای بدن منتشر شود علائم دیگری نیز ایجاد می‌کند:

  • تنگی نفس
  • سرفه‌ی خونی
  • درد استخوانی

تشخیص


برای تشخیص سرطان کلیه ممکن است پزشک یکی یا تعداد بیشتری از تست‌های زیر را انجام دهد:

  • آزمایش ادرار برای تشخیص وجود خون در ادرار یا سایر مشکلات
  • آزمایش خون برای بررسی عملکرد کلیه‌ها
  • پیلوگرام داخل وریدی که طی آن مایع کنتراست رنگی در داخل مجرای ادرای تزریق می‌شود تا بتوان تصاویر واضحی از کلیه به دست آورد و سپس توسط اشعه ایکس از کلیه عکسبرداری می‌شود.
  • سونوگرافی که کمک می‌کند پزشک تشخیص دهد که تومور کاملا جامد است یا درون آن با مایع پر شده.
  • سی تی اسکن که ممکن است قبل از آن نیز ماده کنتراست رنگی تزریق شود. برای تشخیص سرطان کلیه، عکسبرداری سی.تی اسکن تقریبا جایگزین پیلوگرام شده است.
  • اسکن ام آر آی: برای انجام این اسکن نیز ممکن است نیاز به تزریق ماده کنتراست رنگی باشد تا تصاویر واضح تری تهیه شوند.
  • آرتریوگرام کلیوی: از این تست برای تعیین میزان خونرسانی به تومور استفاده می‌شود. این تست معمولا تجویز نمی‌شود اما برای تشخیص وضعیت برخی تومورهای کوچک مفید است. این تست کاربردهای دیگری نیز دارد.

عوامل خطر


سرطان‌های مختلف دارای عوامل خطر مختلف هستند. برخی از این عوامل مانند سیگار کشیدن را می‌توان تغییر داد و برخی دیگر مانند سن و سابقه خانوادگی را نمی توان تغییر داد. اما داشتن یک یا چند عامل خطر لزوما به این معنا نیست که شما حتما به این بیماری مبتلا می‌شوید  بلکه تنها به این معناست که احتمال بروز بیماری در شما بیشتر است. از سوی دیگر ممکن است شخصی که هیچ یک از عوامل خطر را ندارد، به بیماری مبتلا شود. حتی در صورتی که شخص مبتلا به سرطان کلیه، یکی از عوامل خطر را داشته باشد به سختی می‌توان گفت  که این عامل تا چه حد در ابتلا به سرطان موثر بوده است. در هر حال عوامل خطر برای ابتلا به سرطان کلیه عبارتند از:

  • سیگار کشیدن
  • چاقی
  • قرارگیری در معرض ماد شیمیایی مانند کادمیوم، برخی از علف کش‌ها و حلال‌های آلی، به ویژه تری کلرو اتیلن.
  • داشتن سابقه خانوادگی در ابتلا به سرطان کلیه
  • داشتن فشار خون بالا
  • مصرف داروهای خاص مانند فنا سیتین و دیورتیک‌ها
  • ابتلا به بیماری‌های کلیوی وخیم
  • جنسیت: سرطان کلیه تا دوبرابر در مردان بیشتر از زنان شایع است.

درمان سرطان کلیه


بسته به این که سرطان و تومور کلیه تا چه مرحله‌ای پیشرفت کرده است، ممکن است از روش‌های درمانی مختلفی استفاده شود.

شیمی درمانی

در این روش، از درمان دارویی برای متوقف کردن رشد سلول‌های سرطانی یا از بین بردن آنها استفاده می‌شود. شیمی درمانی در مقایسه با سایر سرطان‌ها، برای سرطان کلیه کمتر موثر است و معمولا برای انواع خاصی از سرطان کلیه به کار می‌رود که سلول‌های اسپیندل در کلیه (نوع سارکوماتوئید) را درگیر کرده اند.

درمان بیولوژیک

در این روش از سیستم ایمنی بدن شما برای درمان سرطان استفاده می‌شود و عوامل دفاعی طبیعی در بدن، تقویت یا بازیابی شده  و یا به سمت سلول‌های سرطانی هدایت می‌شوند. مواد مورد استفاده برای درمان بیولوژیک توسط خود بدن شما و یا به صورت مصنوعی در آزمایشگاه تولید می‌شوند.

درمان هدفمند

در این روش درمان از داروها یا موادی استفاده می‌شود که سلول‌های سرطانی را شناسایی کرده و مورد هدف قرار می‌دهند. یکی از انواع درمان‌های هدفمند استفاده از مواد ضد آنکوژن است. این مواد مانع از خونرسانی و تغذیه‌ی تومور می‌شوند و در نتیجه رشد تومور متوقف شده و یا به تدریج از بین می‌رود. نوع دیگری از داروهای هدفمند مهارکننده‌ی  پروتئین کیناز است. این داروها به صورت خوراکی مصرف می‌شوند و ترشح آنزیم‌هایی که موجب رشد سلول‌های سرطانی می‌شود را متوقف می‌کنند. هر کدام از این داروها جایگاه منحصر به فردی در کنترل سرطان پیشرفته‌ی  کلیه دارند.

پرتودرمانی

پرتو درمانی معمولا برای تسکین علائم ناشی از سرطان کلیه و یا برای بیمارانی استفاده می‌شود که نمی توانند جراحی انجام دهند. در این روش از امواج اشعه ایکس با انرژی بالا یا سایر امواج پر قدرت برای از بین بردن سلول‌های سرطانی استفاده می‌شود تا رشد آنها متوقف شود. برای انجام پرتودرمانی، از دستگاهی خارجی استفاده می‌شود که امواج پرقدرت را تولید کرده و به سلول‌های سرطانی در داخل بدن انتشار می‌دهد.

جراحی

اصلی‌ترین درمان برای سرطان کلیه، انجام جراحی است. احتمال درمان سرطان کلیه بدون انجام جراحی کم است. حتی بیمارانی که سرطان آمها به سایر ارگان‌ها نفوذ پیدا کرده است نیز بهتر است که این جراحی را انجام دهند تا بافت سرطانی از بدنشان خارج شود. برداشتن کلیه‌ای که تومور سرطانی دارد می‌تواند به برخی بیماران کمک کند که زندگی طولانی تری داشته باشند. بنابراین حتی اگر سرطان به خارج از کلیه انتشار پیدا کرده باشد باز هم ممکن است پزشک متخصص انجام جراحی را تجویز کند. جراحی برداشتن کلیه همچنین برای تشکین علائمی مانند خونریزی و درد نیز انجام می‌شود.

پیشگیری


پزشکان نمی دانند که دقیقا علت بروز سرطان و تومور کلیه چیست و به همین خاطر چگونگی پیشگیری از آن نیز مشخص نیست. با این حال، محققین برخی از عوامل خاص را به بروز سرطان کلیه ارتباط می‌دهند، بنابراین شما می‌توانید برای کاهش خطر ابتلا به سرطان کلیه برخی اقدامات را انجام دهید. برای مثال، سیگار کشیدن را ترک کنید، وزن خود را در محدوده سالم نگه دارید، فشار خون خود را کنترل کنید و از قرار گیری در معرض مواد شیمیایی مضر اجتناب کنید.

سلام دنیا!

به وردپرس فارسی خوش آمدید.‌ این نخستین نوشته‌‌ی شماست. می‌توانید ویرایش یا پاکش کنید و پس از آن نوشتن را آغاز کنید!