التهاب پوست کلاهک آلت تناسلی(بالانیت یا بالینیت) بر اثر عفونت پوستی

بالانیت

بالانیت به معنای التهاب (قرمزی، سوزش و درد) در کلاهک آلت تناسلی است. علل مختلفی برای این التهاب‌ وجود‌دارد که شامل عفونت (عفونت‌های مقاربتی، سایر عفونت‌های باکتریایی یا قارچی)، سوزش پوست و برخی بیماری‌های پوستی می‌باشد. درمان بالینیت بستگی به علت اصلی دارد.

بالانیت التهاب انتهای آلت تناسلی (گلن) است. غالبا پوست ختنه‌گاه نیز همزمان با گلن دچار عفونت‌می‌شود. (پوست ختنه‌گاه پوستی شل است که در صورتی که فرد ختنه نشده‌باشد این پوست روی کلاهک آلت تناسلی را می‌پوشاند.)

برای رفع مشکلات آلت تناسلی از جمله عفونت ها و التهابات حتما باید زیر نظر‌ پزشک اورولوژیست قرار‌گرفت و با مشورت و صلاح دید وی اقدام به درمان و یا مصرف دارو کرد. دکتر، با تخصصی که در رفع مشکلات و بیماری های آلت تناسلی دارد می‌تواند در این زمینه به بیماران کمک کند. برای دریافت مشاوره و یا مراجعه حضوری با شماره های ما تماس حاصل فرمایید.

انواع بالانیت کدامند؟


سه نوع بالانیت وجوددارد که عبارتند از:

التهاب نوک آلت تناسلی و پوست ختنه‌گاه است. این نوع بالانیت معمولا در مردان میانسال و سالخورده‌ای رخ‌می‌دهد که ختنه‌نشده‌اند.

این نوع بالانیت معمولا در اثر آرتریت واکنشی رخ‌می‌دهد.

دارای نوعی ضایعات پوستی، زگیل مانند و ناهمواری بر روی سر آلت تناسلی است.

بالانیت زون

بالانیت حلقوی

بالانیت کراتوتیک و میکایی

عوامل بروز بالینیت چیست؟


عوامل مختلفی برای بروز بالانیت وجوددارد که برخی از آنها عبارتند از:

بهداشت ضعیف و تنگی پوست ختنه‌گاه منجر به تحریک پوست توسط اسمگما می‌شود. اسمگما ماده‌ا‌ی پنیرمانند است که در صورتی که سر آلت تناسلی تمیزنباشد زیر پوست ختنه‌گاه شکل‌می‌گیرد. می‌توان گفت که بهداشت ضعیف شایع‌ترین علت بالانیت است.

 تعداد اندکی از میکروب‌های مختلفی (باکتری‌ها) که بر روی پوست زندگی‌می‌کنند، تکثیرشده و موجب عفونت‌می‌شوند. یکی از علل شایع عفونت مخمر به نام کاندیاز است. کاندیاز همان میکروبی است که موجب بروز برفک واژینال در زنان می‌شود. معمولا تعداد کمی از کاندیاز بر روی پوست زندگی‌می‌کنند و گاهی‌اوقات باعث عفونت در فرد می‌شوند.همچنین برخی از باکتری‌ها از جمله علل شایع‌ بالانیت می‌باشند. هر مردی ممکن‌است که دچار عفونت‌شود اما امکان عفونت کلاهک آلت تناسلی زمانی بیشتر می‌شود که:

  • اگر فرد به علت آلرژي یا تحریک دچار التهاب آلت تناسلی شده‌باشد.
  • اگر فرد دیابت داشته‌باشد. مخصوصا اگر دیابت فرد به خوبی کنترل‌نشود و ادرار وی حاوی قند باشد.در این حالت ممکن‌است که پس از رفتن فرد به توالت قطره ادرار حاوی قند در پشت پوست ختنه‌گاه باقی‌مانده و امکان تکثیر راحت برای میکروب ها را فراهم‌می‌کند.
  • اگر فرد فیموز داشته‌باشد. بالانیت در پسران جوان غالبا با فیموز یعنی شرایطی که در آن پوست ختنه‌گاه تنگ‌شده و از روی کلاهک آلت تناسلی عقب‌ نخواهدرفت، همراه است. معموملا بعد از اتمام 5 سالگی به راحتی می‌توان پوست ختنه‌گاه را عقب‌برد‌ و به آرامی کلاهک آلت تناسلی را تمیزکرد. چنانچه به فمیوز مبتلا باشید، احتمال مبتلاشدن شما به بالانیت نیز هست، زیرا عرق، باقی‌مانده‌ی ادرار و خود ادرار ممکن‌است در زیر پوست ختنه‌گاه جمع‌شده و به‌طور مستقیم پوست را تحریک‌کند و یا موجب رشد باکتری‌ها و نهایتا ایجاد عفونت شود.

برخی از عفونت‌های مقاربتی می‌توانند منجر به بالانیت شوند. مخصوصا احتمال عفونت ناشی از رابطه جنسی زمانی بیشتر می‌شود که اگر فرد دچار التهاب در لوله (مثانه) نیز شده‌باشد که ادرار (یک بیماری به نام اوریت) از طریق آن خارج‌می‌شود. انواع مختلفی از عفونت های مقاربتی می‌توانند باعث بروز اورتریت و بالانیت – مثلا تبخال تناسلی، کلامیدیا و گونوره – شوند. علائم اورتریت عبارتند از:

  • احساس درد به هنگام ادرار
  • خروج ترشحاتی از مجرای ادرار

پوست سر آلت تناسلی حساس است. پوست این قسمت از بدن در صورتی که با مواد شیمیایی و یا سایر مواد مختلف تماس پیداکند از خود واکنش نشان‌داده و ملتهب‌می‌شود.

  • در صورتی که زیر پوست ختنه‌گاه را نشویید، پوست پیر، ادرار، عرق و سایر موارد در این قسمت تجمع‌ پیدامی کنند و ممکن‌است که باعث تحریک‌شدن کلاهک آلت تناسلی شده و نهایتا منجر به التهاب‌می‌شود.
  • می‌توانید از صابون‌ها و ضدعفونی‌کننده‌های خاصی برای تمیزکردن آلت تناسلی خود استفاده‌کنید.
  • شستن بیش از حد و یا ساییدن پوست نازک کلاهک آلت تناسلی ممکن‌است پوست آن را تحریک‌کند.
  • کاندوم، اسپرمیسیدها و روان‌کننده‌هایی که در هنگام داشتن رابطه جنسی از آنها استفاده‌می‌شود و یا حتی روان‌کننده داخل کاندوم نیز می‌تواند باعث ایجاد التهاب‌شود.
  • ممکن‌است که مواد شیمیایی موجود بر روی دستان به هنگام رفتن به توالت به آلت تناسلی منتقل‌شود.
  • برخی از پودرهای شستشو یا تهویه مطبوع پارچه‌ای لباس زیر که به خوبی شسته‌نشده‌ باشند.

بیماری‌های پوستی

برخی از بیماری‌های پوستی ممکن‌است که باعث ایجاد بالانیت ‌شوند و یا با بیماری بالینیت اشتباه‌گرفته‌شوند – به عنوان مثال، پسوریازیس و بعضی از بیماری‌های غیرمعمول پوستی می‌توانند آلت تناسلی فرد را تحت‌تاثیر قراردهند. گاهی‌اوقات ممکن‌است که نوع اولیه‌ی سرطان پوست به شکل التهاب سر آلت تناسلی خود را نشان‌دهد. معاینه علائم این از اهمیت بالایی برخوردار است.دیابت، مخصوصا اگر سطح میزان قند به شکل ضعیفی کنترل‌شود می‌تواند خطرات ابتلا به عفونت را افزایش‌دهد. چنانچه که در ادرار فرد قند مشاهده‌شود در این صورت این احتمال وجود دارد که این قند در پوست ختنه‌گاه باقی‌بماند و به تکثیر باکتری‌ها کمک‌کند.فيوموز زماني اتفاق‌می‌افتد که پوست‌ ختنه‌گاه بيش از حد تنگ باشد و عقب‌رفتن‌ و یا عقب‌کشیدن آن  بر روی نوک آلت تناسلی دشوار يا غيرممكن باشد. عرق، ادرار و سایر مواد می‌تواند در زیر پوست ختنه‌گاه تجمع‌ پیدا‌کنند و موجب تحریک و تکثیر میکروبها شوند. فیموز در بین نوجوانان و مردان بالغ نادر است.رابطه جنسی ناامن،بهداشت ضعیف و همچنین داشتن کاتتر ادراری خطر ابتلا به بالانیت را افزایش‌می‌دهد. زنی که به تورم واژن مبتلا است، می‌تواند یک مرد را آلوده‌کرده و خطر ابتلا به بالنیت را در وی افزایش‌دهد.

علائم بالانیت


علائم و نشانه‌های بالانیت عبارتند از:

  • پوست تنگ و براق روی کلاهک آلت تناسلی
  • قرمزبودن اطراف سر آلت تناسلی
  • ورم، زخم، خارش یا سوزش کلاهک آلت تناسلی
  • ترشحات زیاد و نابهنجار در زیر پوست ختنه‌گاه
  • بوی بد
  • تنگی پوست روی نوک آلت تناسلی، بطوری که عقب‌کشیده نشود.
  • ادرار همراه با درد
  • غده‌های متورم در نزدیکی آلت تناسلی
  • زخم بر روی کلاهک آلت تناسلی

ممکن‌است که زخم، سوزش و ترشحات در زیر پوست ختنه‌گاه دو الی سه روز بعد از مقاربت جنسی رخ‌دهد.برخی از علائم و نشانه‌های بالانیت مشابه علائم  ناشی از عفونت‌های مقاربتی یا برفک باشد.

عوارض بیماری بالانیت


درمان بالانیت بسیار راحت است اما در برخی از موارد با عوارضی همراه است برخی از این عوارض‌جانبی عبارتند از:

  • زخم‌شدن ورودی آلت
  • تامین خون ناکافی در قسمت آلت
  • عقب‌کشیدن پوست ختنه‌گاه دردناک خواهدبود.

عدم‌عقب‌رفتن پوست ختنه‌گاه می‌تواند در اثر بالانیت درازمدت و درمان‌نشده اتفاق‌بیفتد. هرچه این بیماری زودتر تحت‌درمان قراربگیرد، چشم‌انداز آن نیز به همان اندازه بهتر خواهدبود.

چگونه می‌توان علل بیماری التهاب کلاهک آلت تناسلی را تشخیص‌داد؟


پزشک به راحتی می‌تواند از روی سرخی و ملتهب‌شدن سر آلت تناسلی، بیماری بالانیت را تشخیص‌دهد. در برخی از موارد علت بالانیت از روی ظاهر التهاب قابل‌تشخیص‌ است. برای مثال، التهاب ناشی از کاندیاز در اغلب موارد کاملا عادی بنظرمی‌رسد لذا در برخی از شرایط خاص پزشک می‌تواند علت بالانیت را تشخیص‌داده و بلافاصله درمان آن را تجویزکند.چنانچه پزشک قادر به تشخیص علت التهاب کلاهک آلت تناسلی نباشد و یا با درمان‌کردن بالانیت رفع‌نشود، می‌توان از یک و یا بیشتر آزمایشات زیر استفاده‌کرد:

  • نمونه‌برداری به کمک یک توپ کوچک پنبه‌ای در انتهای یک چوب نازک (سواب). از این نمونه برای یافتن برخی از میکروب ها (باکتری‌ها) عامل عفونت استفاده‌می‌شود.
  • در صورتی که وضعیت بیمار مشکوک‌باشد، می‌توان از طریق آزمایش دیابت وی را بررسی‌کرد.
  • گر احتمال‌رود که فردبه عفونت مقاربتی دچار باشد در این صورت به درمانگاه ژنتیک (GUM) مراجعه‌کنید.
  • چنانچه که بیماری پوستی یا آلرژی عامل التهاب کلاهک آلت تناسلی است در این شرایط به متخصص پوست مراجعه‌کنید. اگر احتمال می‌رود که آلرژی عامل بالانیت باشد در اینصورت ممکن‌است که از آزمایش‌های آلرژیک استفاده‌شود.
  • در شرایط نادر، اگر التهاب همچنان ادامه‌یابد، ممکن‌است که نمونه‌ی کوچکی از بافت پوست التهاب را برداشته‌شود(بیوپسی). این نمونه را به زیر میکروسکوپ برده‌شده و مورد بررسی قرارخواهدگرفت. این روش می‌تواند به یافتن علت ابتلا به بالانیت کمک‌کند.

درمان التهاب کلاهک آلت تناسلی (بالینیت) چیست؟


درمان التهاب کلاهک آلت تناسلی

صرف نظر از علت بالانیت، رعایت نکات زیر توصیه‌می‌شود:

  • در صورت وجود التهاب از شستشو با صابون اجتناب‌کنید. شما می‌توانید به جای صابون از یک کرم مرطوب‌کننده یا پماد (نرم‌کننده) استفاده‌کنید.
  • جهت تمیزکردن آلت تناسلی خود از آب ولرم‌ استفاده‌کرده و سپس به آرامی آن را خشک‌کنید.
  • بعضی افراد معتقدند که همراه با مصرف درمان، حمام‌کردن با آب شور نیز می‌تواند تسکین‌دهنده باشد.

درمان التهاب کلاهک آلت تناسلی به علت آن بستگی‌دارد و در اغلب موارد مصرف داروهای زیر توصیه‌می‌شود:

  • اگر بالنیت ناشی از کاندیاز باشد در این صورت یک کرم ضد‌مخمر یا مصرف یک دوره قرص های ضد‌مخمر یکی از موارد درمانی شایع است.
  • مصرف آنتی‌بیوتیک‌ها باعث رفع‌ عفونت ناشی از میکروب‌ها (باکتری‌ها) و همچنین عفونت‌های مقاربتی می‌شود.
  • استفاده از کرم استروئید خفیف جهت کاهش التهاب بالنیت ناشی از آلرژی و تحریک‌کننده مفید‌ است. گاهی‌اوقات از کرم استروئیدی به همراه دارو ضد مخمر یا آنتی‌بیوتیک برای کاهش التهاب ناشی از عفونت استفاده‌می‌شود. (توجه‌داشته باشید: اگر سرآلت تناسلی (گلن) دچار عفونت شده باشد در اینصورت کرم استروئیدی نباید به تنهایی مصرف‌شود زیرا استروئید موجود در این کرم می‌تواند عفونت را تشدیدکند.)

چنانچه به بالنیت برگشتی (عودکننده) مبتلا‌هستید و در وضعیتی‌ هستید که پوست ختنه‌گاه شما بر روی کلاهک آلت تناسلی به عقب‌نمی‌رود (فیموز) در این صورت یکی از گزینه‌های موجود ختنه‌کردن است تا بدین طریق پوست ختنه‌گاه برداشته‌شود. در این وضعیت، پزشک شما را به یک دکتر متخصص ارجاع‌می‌دهد تا در این خصوص جزئیات بیشتری را برای شما توضیح‌دهد.

آیا می‌توان از بالینیت پیشگیری‌کرد؟


بالینیت قابل‌پیشگیری است و برخی از نکاتی که ممکن‌است از ملتهب‌شدن کلاهک آلت تناسلی پیشگیری‌کنند عبارتند از:

  • هر روز سر آلت تناسلی خود را بشویید. به هنگام دوش‌گرفتن و حمام‌کردن پوست ختنه‌گاه را به آرامی عقب‌بکشید و سپس با استفاده از آب خالی و یا آب و صابون سر آلت خود را تمیزکنید. از خشک‌بودن آلت و کلاهک‌ آن قبل از پوشیدن زیرشلواری اطمینان‌ حاصل‌کنید.
  • اگر علائم بالانیت ناشی از کاندوم است از کاندومی استفاده‌کنید که مخصوص پوست های حساس است.
  • چنانچه با موادشیمیایی سروکار دارید که ممکن است باعث تحریک‌شدن پوست حساس‌ شود، قبل از رفتن به توالت دست های خود را بشویید.
  • به هنگام برقراری رابطه جنسی با شریک جدید از کاندوم‌ تازه استفاده‌کنید.

“کپی فقط با ذکر منبع و لینک بلامانع است.”

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *